hello hello hello???

tooot...
sales

tooot...
service

tooot...
tooot...

TOOOOOT...

nakakabingi.
nakakairita.
nakakasawa.

pagsapit ng madaling araw
ako'y gigising

sila'y matutulog

papasok na naman.

(ang call center)

ang industriya ng pagpapanggap

maririnig ang nakakaasiwang mga tinig
ng mga banyagang nangaalipusta

makikita ang nakakadiring pagmumukha
na nagaastang mala-diyosang tagapangasiwa

isang mala-impyernong kanlungan.

ayaw ko na.

tang ina nila.

AMERICANIZED!

i dont like the americans.

as they dont like me either.

but now im trying to like them.

do you know why?

coz they gave me a job.

and they pay me a good salary.

but still.

i dont like them.

eventhou they create a lot of job.

they are still the leeches that secretes the blood of our poor country.

they are still the reason why we are in poverty.

and i hate talking to them.

but i have no choice.

i have to do it for money.

hard times.

whisper: sales
"USAIRWAYS MARC"



americanized.

III pader III

para kay yuan.

*nais kong sariwain ang ating tagpo sa intramuros, isang ala-ala na kay sarap balik balikan, isang eksena na hindi ko malilimutan, basta masaya ako naganap iyon, wala na naman sa plano, at nakagawa ako ng isang obra patungkol dito, sana magustuhan mo*

pader.

tumatakbo ang orasan ng city hall.

pero hindi gumagalaw ang mundo ko...

"kasama kasi kita"

nakatingala tayo at nag-aabang sa sisilip na bituin.

pero di nya kayang magpakita...

"mapula kasi ang langit...may nagbabadyang ulan"

sa gitna ng ating kwentuhan.

ay ang biglang katahimikan.

tinanong kita.

"ano bang nasa isip mo? kwento ka naman."

at sinagot mo ito ng ngiti.

at nagsalubong ang ating mga mata.

napako ang titig ko sa iyong mukha.

nasabi ko sa sarili...

"sana di na matapos itong gabi... ayaw ko ng bumitaw ayaw ko ng gumalaw"

at bumuhos ang luha ng langit...

naghanap tayo ng masisilungan.

"isipin mo na wala kang nararamdaman, di tayo mababasa dito... ako ang magiging payong mo"

sa pagtayo mo.

naramdaman mo nga na di ito nakakabasa.

at sumunod ako.

hawak ang iyong kamay.

niyaya kitang sumayaw.

at sa pagitan ng city hall at intramuros.

habang tayo'y naliligo sa ulan.

sunod sunod ang ating mga halakhak

na naririnig,

ng mga tulog na vendor.

ng mga gwardiyang rumoronda.

ng mga nagpapahingang pedicab dayber.

ng mga pulubing natutulog sa bangketa.

ng mga pusa at dagang naghahanap ng basura.

ng mga jeep na rumaragasa sa kahabaan ng lagusnilad at taft.

at ng mga kaluluwang naghahanap ng kapayapaan.

parang tayo.

nais ng katahimikan.

nais ng kapayapaan.

at sa pagitan ng city hall at intramuros natin ito nakita.

alas-kwatro na pala.

uwi na tayo at managinip...

"hinaharangan ng malalaking pader ng intramuros ang ingay at pollusyon na mula sa labas, parang tayo, pinigil ang ingay at lumayo muna sa mundo... atin ang gabing iyon... sa atin ang mga buwan at bituin... sa atin ang mundo nung gabing iyon..."

katawa toh...

http://www.fractalcow.com/rex/index.html

http://pinoystyle.net/flash/sbcpackers.html

rex navarette rules!

ngiti.

may mga araw na pinipiga ng ulap ang kanyang mga luha.

at sinasalo ng aking dila ang mga patak niya.

madalas na nag-iisa habang hinihintay ka.

inaabangan ang iyong ngiti.

at ang kislap ng mata na nais kong makita.


"at nariyan ka."


di ako binigo.

di mo ipinagdamot ang hiling.

at iyong binigay ang pinakamagandang ngiti.

at nasabi ko sa'king sarili.

"buo na ang araw ko....umuulan man...kapiling naman kita...di ko na kailangan ng araw....dahil andyan kana...liwanag sa aking pagkatao..."

for julsie

wake me up! september ends......

and september ends...

every ending has a new beggining.

just like what is going on with my life.

september ends.

and im old.

im 22.

stories has been written.

and new stories is still unspoken.

september ends.

yes.

and i opened my tired eyes.

am i awake?

does someone knock me to get up?

yes.

september has ended.

accept reality.

sad but true.

someone has left the door open.

but somebody has closed it for me.

and im happy.

september ends.

yes.

and im entering a new chapter in my history.

and new rumors has to be told.

and an unexpected package.

has sent to me.

a gift from heaven.

a manifestation of hope.

and an overwhelming experience.

she.

a smile that made me laugh to tears.

and the eyes that made me fall so deep.

mahaba na ba ang tinahak mo?

sa bawat pagpilas ng kalendaryo
inaabangan ko ang buwan ng diliryo
ang pagbibilang ng mga nalalabing araw patungong pasko
pumasok na nga ang buwan ng tag-lamig.

setyembre a-onse

nagluksa ang buong mundo.
pinanganak ang taong gagawa ng gulo.
itinatag ang kilusan ng mga kabataang estudyante.

sino ba ako dito?
naaalala mo ba ito?

setyembre a-onse

ano na ba ang nagawa mo?
ano na ba ang natapos mo?
ano na ba ang naabot mo?

nasaan na nga ba ako ngayon?

setyembre a-onse

may dahilan ba para magdiwang?
may dahilan ba para magsaya?
may dahilan ba para lumigaya?

sa tingin ko ay wala.

setyembre a-onse

maligayang kaarawan sayo...
nagluluksa ang buong mundo...

setyembre a-onse

gaano na ba kahaba ang nalakbay mo?

may patutunguhan nga ba ang buhay ko?.....